İslamiyet


Evin En Öksüzü Babalardır…



Kahramanlar…Evin En Öksüzü Babalardır… Babalar çok değerlidir ve Annelerin gölgesinde kalmış gizli kahramanlardır. Evinin en öksüzü babalardır ve en yalnız en kimsesizi herkese sadece kimse olurken.


Kahramanlar…Evin En Öksüzü Babalardır…

Babalar çok değerlidir ve Annelerin gölgesinde kalmış gizli kahramanlardır. Evinin en öksüzü babalardır ve en yalnız en kimsesizi herkese sadece kimse olurken. Evin direği olurken ve aynı zamanda kendisi direksizdir ve dayanacağı kimsesi pek yoktur.Çünkü o hep ama hep güçlü olmak zorundadır. O asla zayıf olamaz Çünkü o bir kahramandır ve o güçsüz olamaz.Çünkü o bir kahramandır ve hep kahraman kalmak zorundadır.Yoksa herkes onu silebilir yoksa herkes onu küçümser ve erkekten bile saymaz.

Batan bir gemiyi en son terk eden babadır ve uçan bir balonda eğer fazla ağırlıkların atılması aksi halde ve balonun düşme ihtimalinin o anlarda aileden ilk kendini atılacak kahraman babadır.

Hayatını tamamını ailesine adasa da ne hanımına ne de çocuklarına yaranabilir. Kimsesi kalmaz zaten ve memleketi belli olduğun zamanda. Hani sormuşlar ya adama sen nerelisin diye.O da şöyle demiş ben henüz evlenmedim diye. Ne ilk ailesine vede yeni ailesine yaranamaz ve hep arada kalır.Aile için yetmezmiş gibi hep annelik elle tutulur onun yanınada ayıp olmasın diye babalık da ilave edilir.

Evin dış kapı mandalı sayılır çoğu zaman. Ve Evin herzaman en yalnızıdır. Bu yüzden herzaman en son şeyleri babalar duymaz mı.Ya ailece saklanır veya yalan söylenir ya da aile ona paylaşma gereği bile duyulmaz. Bunda elbet hoşgörüsü çok az olan babanın da biraz suçu ve katkısı vardır fakat yine de ne yapsa hiç yaranamaz vede yakınlaşamaz.Ama hep çocuklarıyla yakınlaşmak ister fakat malum ataerkil kurallar ve toplum baskısı vede utanç duygusu hep engel olur ve neonlara sevdiğini gösterebilir ne de onlara sevilmek istediğini…

Babanın aile de en sevdiği bireyi de kadındır hanımıdır..hanımın ise en sevdiği herzaman çocuklarıdır ve kendisi değil.En büyük aşkla dünya evine girmiş eşlerde bile sevgilisi doğum yaptığı zaman birden artık sevgilisi değil anne olur kendine biçtiği o en büyük rolü olur artık sevgilisi.

Baba en çok anneyi sever ve anne en çok çocuğunu sever çocuğunu ise en çok annesinini sever ve annede ise en çok çocuğunu sever. Bu herzaman böyle devam eder durur ve hayatın gerçek kanunu ve gereği.Bir yeri yaralanan ve acıyan bir yavrunun hiç babam dediğini duydunuz mu hiç o an Babası yanındayken bile çocuk anam demez mi hep..

Babanın herzaman İyi bir işi olması lazım ve zengin olması gerekir. Çocuklar bile birbirlerinin arasında heyecanlandırmak için,2 insanın omuzlarında daha fazla öne gitmek için hep derler bakalım kimin babası daha zengindir…Anne ya da çocuklarherzaman işsiz olabilir hiçkimse bunu asla çok görmez onlara.Fakat baba asla işsiz olamaz.Şöyle Düşünün erkek çalışır kadın ev hanımı ise sorun yok demektir fakat tersi durumda çevredekiler onu erkekten bile sayılmaz. Herzaman Evin geçimini karşılamak zorundadır ve şartlar ne olursa olsun. Dışarıda yüzlerce karşılaştığı kötülük ve de o güçlüklerle uğraşırken herzaman eve gelip sığınmak vede uzanmak isterken kendini evde hanımının kaprislerini çekmek ve de çocukların sorunlarıyla uğraşmak zorunda kalır baba.Belki bir gün ağlamak ister onların yanında fakat onlarla… asla yapamaz…

Evin şerefini ve evin namusunu herzaman korumak zorundadır. Kızının ilk aşkı kendisi olsa da kız büyüyünce kızı artık aldatır o babasını ve artık başka gençlere kayar gözü..Babasına her zaman bin bir naz yapan o kız evladı ise sevgilisinin kocasının her dediğini artık yapar.

Evde senelerce babası ile çatışan ve özgürlüklerini elde etmeye uğraşan oğlu ise hanımının yanında resmen muma döner. En acısı ise senelerce gözünden bile koruduğu o güzeller güzeli göz bebeği olan kızını belkide hiç tanımadığı bir adam gelir kızının elinden tutar o bakmaya kıyamadığı kızı nı belkide hiç görmediği gözlere verir. Değil birinin ona bakması veya dokunması yan gözle bile bakmasına hiçbir şekilde dayanamayan baba kendi elleriyle bir başka adama teslim eder. Bu yetmez bir de düğün dernek yapmak zorundadır ve de oynamak zorunda kalır sanki mejbur eğlenirmiş gibi.Senelerce dışarıda yaz kış demeden çalışırken küçük çocukken hiç

büyümeyeceğini düşündüğü o çocuklarının değiştiğini bile hiç fark edemez..

Ona çok bağımlıyken onlar bir anda bağımsızlıklarını ilan ederler o an küçük bir hayal kırıklığıyla uğrar ama yapacak bir hiçşey yoktur.Bizim gibi toplumlarda hep erkek evladından daha çok kızına değer verilir ve herşeye rağmen onun için hiç düşünmeden feda eden babaların önünde saygı ve sevgiyle eğiliyorum.Bunca zorluklara karşı hiç pes etmemiş ve Baba olabilmiş tüm özel ve güzel insanlara ithaftır.

Remzi Karakuş









Yorumlar

Bu makaleye ait yorum bulunmamaktadır. Yorum yapmak için aşağıda bulunan yorum formu aracılığı ile yorum yapabilirsiniz.



Yorum yap

Ad Soyad *

Email *

Yorum *






Mini Sohbet
Kur'an-ı Kerim Öğren
Ziyaretçi Defteri
365 Gün Duâ
Nefis Muhasebesi
Facebook Sayfamız