Dini Hikayeler

Yeşil Elbise


Onunla karşılaştığımızda, ezan okunuyordu.

- Hadi dedim, câmiye gidelim.
- Câmiye gitmediğimi bildiğin hâlde, beni kızdırmak için böyle bir teklifi ne diye yapıyorsun?
- Biliyorum, ama sebebini gerçekten merak ediyorum.
- Ne bileyim işte, olmuyor. Bende yeşile karşı bir alerji var. Meselâ, şu üzerindeki yeşil değil de, başka bir renk olsa sana daha çok yakışacak. Şey, biliyorsun elbiseye çok düşkünüm. Hem, namazda ütüsü bozulur.
Tuhafıma gitti. ‹stemeyerek güldüm. Gerçekten de, hep elbisesi ütülü, kravatı da kırmızı olurdu.
- Peki, dedim. Hayatında hiç câmiye gittin mi?
- Çocukken dedem birkaç kere bayram namazına götürmüştü. Bir daha gideceğimi zannetmiyorum.

Söylediklerine şaşırmıştım. Bu konuyu açtığıma pişman oldum. El sıkışıp, hızlı hızlı câmiye koştum.

Konuştuğumuzdan bir müddet sonraydı. Kendisinin câmide olduğunu söylediler. Çok şaşırmıştım. “Demek ki, sözlerim ona hemen tesir etmiş.” diye düşündüm. Kime sorduysam; “Câmiye gitti” diyorlardı.

Heyecanla, câmiye koştum. işte namaz saflarının hem de en önündeydi. Hayret!.. Üzerinde de yeşiller vardı. Sessizce yanına yaklaştım. Kısık bir sesle:

- Hani dedim, câmiye gelmeyecektin?..
Hiç sesini çıkarmadı. Çünkü yeşil örtülü bir tabut içindeydi.

Cüneyd Süavi










Mini Sohbet
Kur'an-ı Kerim Öğren
Ziyaretçi Defteri
365 Gün Duâ
Nefis Muhasebesi
Facebook Sayfamız